In de Toren 2024

Expositie van Vic Gremmer, schilder in de Biesbosch

De stichting KunstinAltena organiseert in het weekend van zaterdag 2 en zondag 3 maart 2024 een expositie van het werk van beeldend kunstenaar Vic Gremmer, in de toren van de monumentale Sint Martinuskerk in de vesting Woudrichem.
Vic Gremmer laat zich als kunstenaar inspireren door het licht, de rust en de ruige natuur van de Biesbosch. Elke dag weer een wisselend beeld. Elke dag weer verwondert hij zich over de voortdurende wisselingen van kleuren en licht en de vele gezichten waarmee de Biesbosch hem weet te verrassen. Die kleuren en dat licht weet hij te vangen met zijn penseel en vast te leggen op zijn schilderijen.

Zaterdag om 13.00 uur wordt de expositie geopend door Rijan van Leest.
De expositie is geopend van 13.00 tot 17.00 uur. Vic Gremmer is er dan ook.

Kunstzinnige Ontdekkingstocht Woudrichem 2024

Op 4, 5 en 7 maart 2024 organiseert KunstinAltena een Kunstzinnige Ontdekkingstocht voor leerlingen van Curio prinsentuin Andel. De toren met de expositie van Vic Gremmer wordt bezocht, de toren kan ook beklommen worden. De leerlingen brengen tevens een bezoek aan de ateliers van Johanna van Roode en Jaap Hartman, waar de kunstenaars uitleg geven over hun werk. Voor de leerlingen hebben we een boekje gemaakt over de kunstenaars.

boekje

Vic Gremmer

In mijn jonge jaren zwierf ik al graag uren in de natuur. Soms zat ik daar meer,  dan op school.
Ik heb o.a. in Frankrijk gewoond en gewerkt. Later vond ik mijn passie in het werken met mensen met een beperking. Ik organiseerde dagbesteding en begeleide mensen met lichamelijke problemen, autisme, hersenletsel, enz. in de zorg.
Ook tekende ik. Vaak met potlood, pen en inkt, dus vaak in grijstinten. Voor mezelf of soms in opdracht.  Soms ook jaren niet.
10 jaar geleden besloot ik om mijn creatieve kant echt een kans te geven. Eerst “kleien”, les bij atelier Breda. Later kreeg ik schilderlessen van Martin Copier, een kunstschilder uit Werkendam. De natuur is mijn inspiratiebron. Ik woon al 30 jaar in de Noordwaard vlakbij de Biesbosch. Ik heb het geluk dat ijsvogels, bevers, reeën  en andere prachtige dieren vanuit huis te zien zijn. Maar helemaal als ik met mijn oude zalmschouw het water op ga. “Wat is er te zien, hoe is het licht?  Een strelende warme wind, of kou die je ogen doen tranen?” Die momenten wil ik  vastleggen, tekenend en schilderend. “Hoe zit het echt in elkaar, hoe kan ik het moment treffen? Wat zie ik en wat wil ik laten zien? Zweten, ploeteren, proberen, durven. Het is een reis.”

email:vicgremmer@gmail.com.
instagram: Vic Gremmer @schilder_ in_ de_biesbosch

Jaap Hartman

Ik ben opgegroeid in Woudrichem. Daarna heb ik beeldhouwen gestudeerd aan de Akademie van Beeldende Kunsten in Rotterdam en de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam. Na mijn afstuderen ben ik aan de Oudendijk gaan wonen en werken.
Ik werk vooral figuratief, dat wil zeggen ik maak beelden van mensfiguren, portretten en dieren. De grote beelden staan meestal buiten, op straten en pleinen. Naast de Gevangenpoort in Woudrichem staat bijvoorbeeld ‘Jacoba van Beieren’ en op het Raadhuisplein het Herdenkingsmonument. Kleine beelden staan meestal bij mensen in huis of in de tuin
Ik hak geen beelden uit steen maar boetseer ze in was en klei, daarna worden ze in brons gegoten door de bronsgieter. Soms maak ik van tevoren een tekening van wat ik wil maken, maar meestal begin ik gelijk te boetseren in klei of was.
Kleine beeldjes maak ik meestal in was en grotere in klei .
Kleibeelden moet je vochtig houden met een natte lap en daarom heen een plastic zak zodat de klei zacht blijft en je er later weer aan kan werken. Beeldjes in was kan je laten staan, die drogen niet uit.
De onderwerpen die ik graag maak zijn dieren, mensen, portretten: zowel groot als klein.
Ik exposeer mijn beelden in galeries en musea, ook werk ik in opdracht voor particulieren, bedrijven en instellingen.

web: www.jaaphartmanbeeldhouwer.com.

Johanna van Roode

Kort nadat ik verhuisde naar de vesting Woudrichem, ben ik in een oud pand een galerie begonnen. Zes keer per jaar organiseerde ik tentoonstellingen van gastexposanten en dat bracht me in contact met veel collega’s en hun werk. Dat gaf veel voldoening. Door de coronacrisis stopte ik (tijdelijk?) met de gastexpo’s. Wel stel ik mijn eigen werk, bestaande uit tekeningen, schilderijen en objecten, regelmatig tentoon.
Kleur en lijn zijn belangrijk. Het begint met kijken. In de natuur is alles anders dan ik denk en als ik goed kijk zie ik de natuur als een abstract gegeven. Het geeft me de vrijheid om, naast traditionele materialen als verf, potlood, inkt, ook ongebruikelijke middelen toe te passen. Je moet niet gek opkijken als je rivierklei of karton in mijn werk ontdekt. De zoektocht ging verder. De laatste tijd werd ik een intensieve lezer van het oude handschrift. Oude teksten doken vanzelf in mijn beeldende werk op. Niet alleen door de inhoud – wat staat er- maar vooral door de schoonheid van het handschrift. Soms zijn gebeurtenissen uit het nabije verleden een inspiratiebron. Zo bracht ik foto’s uit de oorlogstijd, die de kern werden van een nieuw werk, digitaal over op aquarelpapier.
Nu experimenteer ik met het maken van papieren objecten. Omdat het resultaat op steen lijkt is de link met de geschiedenis van een stad gauw gelegd. Ik fantaseer hoe de gebouwde omgeving er ooit uitzag. En hoe in de loop van de eeuwen aarde, lucht en water de steenmassa’s vervormd hebben. Stenen zijn een fort, een stad, een weg.

web: www.mikstmediawoudrichem.nl